In één woord: helemaal te gek!

Weinig mensen weten dat Henny Huisman in werkelijkheid Jelle heet. Henny Huisman is niet eens een artiestennaam. Niemand kon Jelles naam onthouden en iedereen noemde hem bijvoorbeeld Geert, Jan Willem, Peter, Henk of Theo. Om verwarring te voorkomen is toen maar unaniem besloten dat Jelle Henny moest heten. En zo geschiedde.

De rest is geschiedenis. Vanaf zijn tiende is Henny al bezig met muziek maken. Margriet Eshuijs, die toen nog als een jongen genaamd Henny Eshuijs door het leven ging, had haar eerste homoseksuele ervaring met Jelle. Dit was zo traumatisch dat hij psychisch in de war raakte en vrouw werd. Henny boeide dat allemaal niet zo erg. Hij was vooral bezig met seks, drugs en rock ‘n roll op de seks, de drugs en de rock ‘n roll na. Hij neukte wel maar dat was als vrijwilliger bij ‘Het Trisomietje’ een instelling voor homoseksuele geestelijk gehandicapten.

In de muziek wil het ook maar niet vlotten met Henny. Het nummer ‘mijn harde kut is gemaakt om jou keihard mee te neuken’ dat Henny in 1971 schrijft, slaat allerminst aan en niet veel later komt Henny er op de koop toe achter dat hij geen vrouw is maar een man. Zijn ouders vertelden hem ook nooit wat! Op dat moment staat even zijn hele leven op de kop. Een lekker bord havermoutpap maakt echter meteen veel goed.

Eerst gaat hij hier en daar wat drummen en vervolgens begint hij een schitterende discjockeycarrière waarbij in de vele provinciale discotheken die Nederland rijk is zijn platen ten gehore mag brengen. Toch mist Henny wat. Hij houdt van muziek, maar hij houdt ook zo veel van kinderen. Dat combineren is erg lastig want kinderen kunnen geen muziek maken. En Henny wordt agressief van kinderen die slechte muziek maken. Dus wat doet Henny? Hij bedenkt de playbackshow!

Die rest is pas écht geschiedenis. We hebben het immers over de gouden dagen van Henny Huisman. Alles wat Henny aanraakt, verandert in goud. Het duurt dan ook niet lang voordat Henny zelf zijn opus magnum schrijft: snuitje. Het nummer is, zoals bekend, een subtiele metafoor voor de cocaineverslaving waar hij zo lang mee geworsteld heeft. Het spitsvondige, compromisloze rijmschema in combinatie met het ophitsende en frivole metrum laat zich zo magistraal begeleiden door de schijnbaar eenvoudige, doch zeer complexe en versatiele muziek waardoor een perfect harmonieuze samenhang wordt gecreeërd die -zonder de genialiteit ervan te kort te doen-  met geen woord te beschrijven is, al had je alle superlatieven ter wereld tot je beschikking. Een pareltje uit de Nederlandse muziekgeschiedenis.

Later gaat het mis. Henny gaat ineens geloven in God. En dat terwijl God herhaaldelijk de aantijgingen dat hij Henny’s vrouw zou neuken in alle toonaarden heeft ontkend.

De rest is toekomst.

Carnavalslief en -leed

Ik kwam laatst bij de slager
En toen zei hij: hee, meneer
Wil u soms een worstje
Want het doe echt heus geen zeer

Ik zei toen: ik ben heel erg
Vegetarisch opgevoed
Ik kan wel tegen sperma
Maar ik kan niet tegen bloed

En toen zongen wij in koor:
We drukken de bagger erdoor!

Hee, homo’s dat zijn meisjes met een handvat
Hoeren dat zijn meisjes met een gat
Dit is dit, leve de lol
Dikke lul en dat is dat

Toen ging ik naar de bakker
Zelfs met mijn allergie
Ik sta graag in de stront
Maar niet tot aan mijn knie
Ik zei: een worstenbroodje graag
Met koren en ook kaf

Hij zei: dat is de laatste dan
De kop is er nu af

En toen zongen wij in koor:
We drukken de bagger erdoor!

Hee, homo’s dat zijn meisjes met een handvat
Hoeren dat zijn meisjes met een gat
Dit is dit, leve de lol
Dikke lul en dat is dat

Ja, ja, ja…

Hee, homo’s dat zijn meisjes met een handvat
Hoeren dat zijn meisjes met een gat
Dit is dit, leve de lol
Dikke lul en dat is dat

Dialoog 1: Karim en Rachid

Karim: Ewa, zaghbi! Alles goed jongen?

Rachid: Zeker jongen, helemaal goed man, je weet toch.

Karim: Moet je niet naar school?

Rachid: Tfou, fuck school man. Kanker flikkers daar jongen. Weer geschorst man.

Karim: Wat dan, eh?

Rachid: Wholla, je weet toch. Die leraar Hans, van Nederlands, geklapt man. Kankerhard, je weet toch. Klootzak wilde niet luisteren.

Karim: Hoezo dan?

Rachid: Aah, joh, ik wilde mijn cijfer bespreken man, maar hij wilde niet luisteren. Hij zei: “Als je niet leer haal je ook geen goed resultaten”, ofzo man. Je weet toch?

Karim: Ja, zaghbi. Dat is lelijk jongen.

Rachid: En toen zei ik: “Ik kan toch over praten of niettan?” Hij wilde niet dus toen zei ik: “Hier voor je, kanker zemmel!” En ik sloeg hem op zijn oog. Toen rector erbij, je weet toch, alles man. Problemen jongen. Ibaesche erbij, alles. Thuis klappen gehad van m’n bok. Ben geschorst voor drie weken minstens jongen.

Karim: Eh man, misschien moet je gewoon stoppen met school jongen, da’s niks voor jou.

Rachid: Ik weet man. Ik ga nooit meer terug. Fok het gezag man. Kanker, tfou! Heb je gerro?

Karim: Nee, man. Ben gestopt, je weet toch. Wil beter gaan voetballen man. Moet aan m’n conditie denken. Zou jij ook eens moeten doen.

Rachid: Wholla! Fok jou man! Beter genieten van het leven, ja toch? Peukie, jonko, baco, alles jongen. Hoertjes, je weet toch.

Karim: Heb je euro, voor blikkie cola?

Rachid: Ja man. Ik zwém in geld jongen! Echt Tony Montana ben ik jongen, je weet toch!  Hiero, haal voor mij ook vriend.

Karim: Shoukran, zaghbi. Ben zo terug.

Met een kruiwagen kun je jezelf opladen

hersenen1Het is het Darwinjaar. Precies vijftig jaar geleden werd de serieverkrachter Peter Darwin geboren. Het is ook precies dertig jaar geleden dat Peter Darwin zijn eerste slachtoffer maakte en precies tien jaar geleden dat hij in Mozambique bezweek aan de ontmoeting met een kapmes.
Waarom dat nu allemaal gevierd moet worden, begrijp ik niet. Een naamgenoot van Peter, Charles Robert Darwin, is feitelijk veel interessanter en dit jaar is het toevallig tweehonderd jaar geleden dat hij geboren is en honderdzevenentwintig jaar geleden dat hij gestorven is! Hoe verzin je het?
Iedereen kent Charles Robert Darwin wel. Hij is de man die de evolutie aan het licht heeft gebracht. Het zat zo: God had zichzelf voorgenomen om binnen een week de wereld te scheppen. In alle vroegte (zeg maar half negen) stond hij dan ‘s ochtends op, ging wat scheppen, sterren of zo, en om elf uur nam hij dan zijn eerste pauze, met wat thee en een boterham. Uiterlijk half twaalf ging hij dan verder en werkte hij door tot zeker kwart over een. Na een welverdiend tukkie tot hooguit half vier hernam hij zijn werkzaamheden tot het zo goed als tien over zes was. En zo heeft hij een hele week de vijf uur-show moeten missen. Op de zevende dag zei God: “Het is mooi geweest. De rest komt later wel.”
En de rest kwam ook later. Sommigen zelfs veel te laat. En een van die sommigen – u raadt het al – was Charles Robert Darwin.
En Charles Robert Darwin heeft toen aan God verklapt dat de wereld aan het evolueren is.
“Ja, verdulleme,” zei God hierop nogal krachtig. “Doe je even je ogen dicht, gaan ze voor zichzelf weer iets doen!”
God pakte een kamerplant, wierp deze in een hoek en riep: “Voor mij is het een gesloten boek!” Langzaam maar overtuigd zakte hij in elkaar.
Nog steeds verblijft God in een kliniek in Lausanne. Nietzsche heeft hem nog eens opgezocht, maar hij herkende hem niet. (God hem overigens ook niet.)
Zielig zit God met zijn dekentje naar buiten te kijken. Dag in, dag uit.
“Hij denkt dat hij Alzheimer heeft!” fluistert het verplegend personeel op de gang wel eens.

Chairman of the bored (deel 1)

Als reageerbuisbaby al was Pelle zo verveeld dat zelfs kantklossen hem geen bevrediging meer gaf.
“Och, was ik maar een volwassen reageerbuis,” zuchtte hij vaak, “dan had ik in ieder geval een deel al gehad.”
De enige die Pelles leven nog enigszins verdraaglijk maakte, was zijn moeder. Al vond hij haar enthousiasme wel af en toe vervelend.
Op een dag zei de moeder van Pelle weer eens: “Oh Pelle, kijk eens naar jezelf! Ik ben zo trots als een…” “Pauw!” klonk het in een keer. Een kogel trof de moeder van Pelle precies in haar harses.
Het bleek een verdwaalde kogel en Pelle had stantepede een doel in zijn leven: hij zou de verdwaalde kogel helpen en terug naar huis brengen.
Zonder pardon liet Pelle zijn plan om werkelijk waar alle gedichten van Baudelaire te lezen varen en hij pakte zijn reetleren rugzak, stopte daar de kogel in en ging op weg.
Lang duurde het niet. De kogel – een uiterst vriendelijke kogel, overigens, luisterende naar de naam Sander (hoewel hij eigenlijk Rick heette) – bleek allergisch voor reetleer.
“Als je hier nu links gaat,” zei Rick, “kom je bij een boerderij waar ze teflon rugzakken verkopen voor een prima prijsje.”
“Ik word er onderhand wel moe van,” zei Pelle verveeld. “Maar goed, voor deze keer.”
Bij de boerderij aangekomen bleken de teflon rugzakken uitverkocht.
De wereld van Pelle en Rick stortte in.
“Toe, toe,” probeerde de boerin de vrienden op te vrolijken. “Er zal altijd wel een wegopstopping naar Rome zijn. Weet je wat? Ik was net aanmaaklimonade aan het aanmaken. Als jullie me meehelpen, krijgen jullie een glaasje van me!”

(wordt vervolgd)

Eerherstel voor Hitler

Toen Adolf Hitler (of Hiedler of Hüttler, zoals zijn naam ook wel geschreven wordt) 56 jaar en 10 dagen oud was, stierf hij. En dat is nou ook alweer zo’n 65 jaar geleden. Onderhand wordt het wel eens tijd dat we met dat gezeur over hem ophouden.hitler80
Het is ook echt een westers dingetje dat pikken op Hitler. Neem nou onze vrienden de Chinezen. Die hoor je nooit mopperen over Hilter. En Chinezen zijn er eng veel op de wereld! Of onze moslimbroeders, zij hebben ook geen problemen met Hitler. En reken maar dat zij als ze ook maar enigszins de westerse wereld kunnen aanvallen dat ook zeker doen…
Wat te denken van dieren? Hitler had veel sympathie voor de dieren in de wereld. Hij at (bijna) geen vlees en zorgde dat Duitsland de eerste natie ter wereld werd waarin wreedheden tegen dieren strafbaar was. Zo maakte hij de weg vrij voor instanties als de Partij voor de Dieren en het Wereld Natuur Fonds.
Andere verhalen over Hilter zijn keihard niet waar. Zo heeft Hitler nooit bij ADO Den Haag gevoetbald en is hij ook nooit met Bette Davis naar bed geweest. Een gepassioneerd polkadanser was Hitler evenmin. Dit soort roddels brengt een man als Hitler in een kwaad daglicht en laten we wel wezen: dat heeft hij toch niet verdiend!

Anusologie (reetleer)

De rectale wetenschappen, bij wie spreken ze niet tot de verbeelding? We stellen ons immers dagelijks vragen als ‘waarom zitten er rimpels op een kringspier?’ of ‘hoe bleek je een anus van een Maori?’ Wil je dieper gaan in de anus dan je ooit bent geweest? Wil jij verder graven in de wondere wereld die het rectum heet? Schrijf je dan in voor de cursus Reetleer voor Beginners.

Gefeliciteerd!

Godverdomme, op de kop af is het nou 100 jaar geleden dat The Village People bestaat! Echt waar, op 18 augustus 1911 kwamen David Hodo, Alex Briley, Felipe Rose, Victor Willis en Glenn Hughes bij elkaar voor hun wekelijkse trekpartijtje en – omdat ze sneller klaar waren dan normaal – ze bedachten: hee, zullen we eens iets anders doen dan de piemelaar van extra huid voorzien?
Iedereen klapte en vond het geweldig.
Maar ja: wat?
‘Patience!’ riep David.
‘Zou je wel willen, vuile ruknicht!’ zei Felipe.
‘Hee, ho ho, niks verkeerds over David, hoor! Zijn broer mag me anytime wakker maken om me in mijn kont te boosten!’ tippelde Victor.
‘Nou, nou, die leuteraar van de broer van David past niet eens in jouw poepieplaza! Ik kreeg mijn bek er laatst niet eens omheen!’ zei Glenn.
‘Jongens, jongens, rustig,’ probeerde David, ‘we zijn hier om wat te bewerkstelligen!’ En hij wees de anderen aan. ‘Jij bent mister White, jij bent mister Black, jij bent mister Orange, jij bent mister Pink. En ik ga in een konijnenpak.’
Er werd geroepen: ‘Hee, ik wil liever indiaan zijn’, ‘Wacht even, ‘mister pink’, my ass; ik ga als politieagent’, ‘Ik heb net zo’n fijn pakje als bouwarbeider. Wanneer moet ik die dan aantrekken?’.
‘Ok, ok,’ zei David, ‘maar dan ga ik ook niet in een konijnenpak!’
Een week later namen ze hun eerste plaatje op.
Jaren en jaren later – David had inmiddels zijn stoomboot verkocht en Victor had griep gehad – kwam hun doorbraak. De rest is geschiedenis.

Vinger reetaanwezig

Hee Nick,

Steek je vinger in je reet, man. Dat doen jullie mensen toch graag! Ga je gang, man. Ik doe daar verder geen uitspraken over.
Vingerinhunreetstoppende mensen zijn gewoon mensen!, zeg ik altijd.
Ik oordeel niet. Zo ben ik niet.
Heb een fijn weekend en stop maar lekker vingers in je reet, Nick. Laat niemand je ervan weerhouden. Je bent zoals je bent. Laat anderen maar lullen. Maar als jij je prima voelt met een vinger in je reet, moet je dat vooral doen.
Het zou toch te gek zijn dat mensen zoals jij niet meer mogen leven in dit land! Waar hebben we het over? Een vinger. Een reet. En dan ook nog eens een eigen vinger en een eigen reet ook!
Ik heb al een brief geschreven naar de Telegraaf dat ik het belachelijk vind. Als Nick een vinger in zijn reet wil steken, moet hij dat zelf weten! Wat krijgen we nou, zeg. Anderen die er zich mee willen bemoeien! Nou ‘lik Nicks vinger maar!’ zeg ik dan.
Heel Nederland zal weten dat jij jezelf mag zijn, Nick! De vingerindereetstekersclub uit Alkmaar is het ook met me eens.
Als jij geen vinger in je reet mag steken – moet je je afvragen -, wie mag er dan eigenlijk nog wel een vinger in zijn reet steken in dit kutland? Nou? Nou? Nou? Dat dacht ik al: niemand dus!

Respect, Nick!

Simon

Googlehoer

Googlehoer. Al bedoel je er iets onaardigs mee, het klinkt niet onaardig. Harry Mens schijnt Raoul Heertje een googlehoer genoemd te hebben. Wat bedoelde Harry daarmee? Nou vrij vertaald een persoon die denkt research te plegen of onderzoek te doen door één of twee zoekopdrachten in google te knallen en dan de bovenste drie resultaten aan te klikken en de content van de achterliggende website even vluchtig te scannen. Tja, Harry. Zo zijn mensen tegenwoordig. Bij googlen valt gewoon zoeken in het niet; de statistieken zijn het bewijs. En Harry, vertel eens. Wat had Heertje anders moeten doen? Voltallige redactieteams de lokale bibliotheken in moeten sturen om ze daar urenlang in oude stoffige media te laten snuffelen om minder informatie te vergaren dan een vmbo-muts met google in 0,11 seconden over jou kan vergaren? Natuurlijk kom je dan, zoals sommige andere mensen die net als jij stokoud zijn, met het argument dat google niet objectief is. Dat ze betalende klanten bovenaan zetten, dat populaire links bovenaan komen en dat je een beperkt deel van de werkelijkheid te zien krijgt. Seri-fucking-eus? Echt waar? Natuurlijk is dat zo! Wat had je dan gedacht? Maar boeken dan? Ieder boek is op zijn manier toch ook maar beperkt? Het gaat er bij gedegen research om om meerdere bronnen te raadplegen. Waarom zou dat niet met google kunnen? Omdat je in minder dan een fucking seconde vijf miljoen websites krijgt om uit te kiezen? Omdat het sneller gaat? Omdat je achterlijk veel informatie over je kunnen vinden? Of is het omdat sommige mensen niet met hun tijd zijn meegegaan? Dan ga je niet met je tijd mee, doe je dat oude-media ouwe!