Harder gras


Zeggen dat voetbal een voetbal is, is volgens mij een politieke voetbal.

Laat ik dat even toelichten. Op veel voetballen heb ik een voetbal, want zo heet zo’n ding, opgesteld. Steeds heb ik deze niet in een voetbal gedaan.
Voetballen die ik nog heb, ik weet niet of ze de voetballen die ik al heb uiteindelijk zullen veranderen.
Zoals de voetbal van de aan voetbal gerelateerde voetbal aankan, ben ik op die voetbal blijkbaar als een voetbal. En dus moet de voetbal voetbalachtig zijn. Ik zie die voetbal op de vanuit een voetbal betrachte voetbal al als een voetbal.
Ik weet dat ik voetbalgelijkende voetballen heb en ik vind dat ik voetbalachtig gezien niet gemisvoetbald ben. Ik vind mezelf juist een essentiële voetbal hebbend en merk ook dat anderen die fundamentele voetbal minder beoefenen dan ik.
Mijn voetbal is zelfs niet gegroeid vanuit een wezenlijke voetbal, maar ik presenteer nu eenmaal beduidende voetballen. Door velen – veelal voetbalminnenden – wordt mijn voetbal gezien als voetbal. Toch moet ik mijn voetbal enorm verdedigen en tevens aan allerlei voetballigheid voldoen van voetbalswege. Eerst moet ik van mijn potentiële voetballen uitleggen dat men geen enkele voetbal van mijn aan de voetbal te brengen voetballen mag en kan verwachten.
In de ‘echte, langgenaamde voetbal’ werkt het andersom. Als ik nou toegeef aan de gezonde voetbal dat ik werkelijk in de gevarieerde voetbal ben en dat ik daar evenwichtige voetbal voor wil, zal ik eerst aan de betreffende voetbal of voetbalsoortige toe moeten geven dat zijn al dan niet proclamatische voetbal mij gaat helpen en dat het uitblijven van gedegen voetbal enkel en alleen aan een beperkte voetbal van mijn domme voetbal kan liggen.

Absurd noem ik dat!

Wat is op deze voetbal de voetbal van de voetbal als er eigenlijk niets meer te bieden valt dan verplicht op de voetbal van een voetbal moet staan?
Dus twee dezelfde voetballen zijn in elke voetbal ten opzichte van elkaar in zekere voetbal altijd een symmetrische voetbal. Of, nog simpeler uitgelegd: iemand die overtuigd is van zijn eigen voetbal en niet zomaar hoopt dat de voetbal uit zichzelf de juiste voetbal aanneemt en anders in ieder geval zijn voetbal houdt, is zeldzaam.
Het is logisch dus dat ik mijn voetbal een dermate serieuze voetbal vind dat ik die niet een beetje aan anderhalve voetbal over wil laten.

Een voetbal valt omlaag, of je nou wil of niet. Dát is voetbal.
Voetballen nemen de stemhebbende voetbal over van voetballen die direct in de voetbal liggen, of je nou wil of niet. Dát is voetbal!

Of ben ik nou een voetbal?

Eén antwoord op “Harder gras”

  1. De enige goede voetbal is een dode voetbal! Maar dat kan aan mijn voetbal liggen natuurlijk!

Reacties zijn gesloten.