Drinken met de kraan open

Het leven kent soms entropische verrassingen en bovendien maakt geld wel gelukkig. Edmond Lommen en Marcel Walenbergh, beiden gewezen winnaars van de Staatsloterij, weten er alles van. Nou ja, niet alles; íets. Of beter nog: een gedeelte van iets. Edmond en Marcel waren vroeger al op een haar na debiel en ze zullen ook altijd zo stom als zeg maar een accountant van een heren- en af en toe dameskapper blijven. Maar geld hebben ze inmiddels heel wat handenvol meer dan aambeien en ze spelen er de hele dag mee.

Walenbergh: “We hebben elkaar leren kennen bij de zomertrekking van de Staatsloterij in 2008. Edmond was toen heersend kampioen, maar die keer won ik! Volgens eigen zeggen was Edmond bijna een goede tweede.”

Tegenwoordig zijn de twee niet alleen billenmaatjes maar geeft het duo ook lezingen. Lezingen over hoe de Staatloterij te winnen. En zo trekken ze door het land. Vooral als ze neusverkouden zijn kun je dan goed zien dat het rare snuiters zijn.

Lommen: “Ja, tjeempie, het idee van die lezingen ontstond heel grappig. Ik was die dag eigenlijk gewoon een beetje mijn shit aan het verwerken toen plotseling de wc uit zichzelf doorspoelde. Ik kreeg ineens een openbaring. Dus ik liep meteen naar de computer en ik bestelde stante pede een flipoverbord. Door complicaties duurde het ongeveer drie weken voor mijn bestelling geleverd werd, maar toen ik mijn flipoverbord eenmaal in huis had lukte het me in nog geen zeven minuten mijn volledige plan voor de lezingen uit te tekenen.”

Door de jaren heen hebben de twee vrienden van hun oorspronkelijke onderwerp (‘Hoe win ik de Staatsloterij’) af willen wijken door bijvoorbeeld over de essentie van btw-tarieven te gaan praten. Vooral Lommen had hier een uitgebreid idee bij over hoe de Staat btw-gelden misloopt door het ongebreidelde doehetzelven van de burger. Zijn plan was daarom om in ieder geval de btw die anders aan een vakman betaald zou worden bij elke doehetzelfklus aan de Staat over te maken. En hoe meer er bij de Staat binnenkomt, hoe hoger het te winnen bedrag van de Staatsloterij kan zijn, natuurlijk. Dus iedereen heeft er zijn voordeel mee!
Maar de bezoekers liepen niet warm voor deze informatie en ook de Workshop Aderlaten was geen succes.

Walenbergh: “Onze lezingen gaan tegenwoordig weer puur en alleen over hoe je de Staatloterij moet winnen. Sinds het begin van onze lezingen – zo ergens medio 2010 – speel ik zelf niet meer mee met de Staatsloterij. Ik zou dat ethisch niet juist vinden. Wat dat betreft komt er zelfs geen kraslotje mijn huis in. Edmond denkt daar anders over. Al doet hij er uiteraard niet overdreven zijn best meer voor. En ik moet zeggen dat hij toch elke maand bijna iets wint. Maar dat is natuurlijk niet meer dan logisch.”

Opvallend is dat in de algemene voorwaarden van de lezing staat – vlak voor de belofte ‘ondanks dat wij van wanten weten geven wij nooit een koude lezing’ – dat de lezingen niet grappig bedoeld zijn. Overbodig. Want vijftien, krap twintig seconden na aanvang is dit al overduidelijk. Inmiddels worden de lezingen samen met de algemene voorwaarden als voorbeeld gebruikt in enkele psychologische leerboeken (uit de Feminist Compensation-reeks) over het fenomeen dat zaken opgevat, beleefd kunnen worden op een manier zoals ze niet of zelfs juist niet bedoeld zijn.

Lommen: “Oorspronkelijk zat er wel een grap in, maar, tjeempie, die zijn we bij een tournee door West-Sittard kwijtgeraakt.”

De lezingen zijn in ieder geval óf de gevraagde 300 euro óf de moeite waard en, als we gedwongen worden te kiezen tussen wat de recensies melden en eeuwig branden in de hel terwijl je naast Karin Bloemen moet zitten, prachtig, zeer inspirerend en on-Nederlands zelfs, maar zonder open visie en mind niet voor iedereen te begrijpen.
En dat is maar goed ook, want zoals Edmond en Marcel, zo is er maar één!

3 gedachten over “Drinken met de kraan open”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *